|
Geri kazanmak..hayatımızı ve…
Farkında mısınız; şu ara bir mail dolanıyor ortalıkta: “biz çocukken kapalı su şişelerinden değil de ağzımızı dayayıp musluğa ya da bahçe hortumuna, kana kana su içerdik, yaz geldi mi ağaçlara tırmanıp meyve çalıp, yıkamadan yerdik ve hiç de hasta falan olmazdık” diye..
İlk bakışta nostaljik gelen bu maillerin satır aralarında ki asıl mesaj ” musluk suları temizdi ve içilebilirdi ve meyve ağaçları bugün ki gibi kimyasallarla ilaçlanmıyor du”dur bence…
Özlediğimiz nedir? Eskiden olduğu gibi hiçbir şeyi dert – tasa etmeden doya doya yaşamak ve, bu güzellikleri çocuklarımızın da yaşayabilmesi. Onlarla ortak bir şeyleri paylaşabilmek.
Biliyor musunuz ve ne acıdır ki; İstanbul’un orta yerinde tüm bu yukarıdakileri yaparak büyüyen ben, 90’lı yıllarda ve aynı şehirde doğurduğum çocuğumu, su kesintileri ve borulardaki pas nedeniyle ve tabii ki, doktor tavsiyesi ile 6 ay boyunca içme suyu ile yıkadıydım!! Aslan gibi delikanlı oldu ama o da, hiç ağzını dayayıp musluğa su içemedi kana kana benim gibi..Ne çabuk tükettik çevremizi, ne çabuk bitirdik ve şimdi geri-kazanmaya çalışıyoruz.
Medya her gün yazıyor, bilmem ne yiyeceğin içerisinde bulunan feşmekan maddesi kansere çok iyi geliyormuş, aman bol bol yiyin yalnız, biyolojik olanını bulursanız daha faydalı.. ve böyle uzayıp gidiyor haberler. Bizde okuyup okuyup birbirimize akıllar veriyoruz. Aslında tüm bunları duyarsızlığımız, boş vermişliğimiz, para hırsımız nedeniyle yapıyor, önce mahallemizi, sonra şehrimizi / ülkemizi ve adına “mavi bilye” de denen sevgili dünyamızı dönülmez bir yola sokuyoruz.. Arada bir başımı çıkarıp dışarı “hoop hemşerim, başka dünya yok, ona göre” diye avaz avaz bağırasım geliyor. Ve sonra da gruplar kuruyoruz: adına geri-kazanım falan diyoruz. Yurt dışındaki bazıları kendilerini zincirle bağlıyorlar atık dolu gemilere filan, medyaya haber oluyorlar ve bizler de öyle bakıp duruyoruz.
ARKADAŞLAR ARTIK bakıp durmak zamanı geçti, eylem zamanıdır !! Merak etmeyin, demek istediğim; öyle sokaklara çıkıp, yürüyüşler yapıp, polisle itişmek filan değil, hoş onu da yaparız gerekirse ;-) ama … Bir çocuğun yürümesini öğrenmesi gibi yavaş ve küçük adımlarla koşmayı öğrenmekten bahsediyorum. Önce evimizde ve mahallemizde istikrarlı adımlar atmak, evdeki bebeleri eğitmektir eylem. Geri kazanımı hayatımızın her anında yapmayı öğrenmeliyiz. Öyle bir hale gelmeliyiz ki, istemsiz hareket gibi, marketten alış veriş yaparken bile elimiz geri-kazanımlı şişeye, doğal ürüne gitmeli. Printer den çıkan kağıdın hemen arkasını çevirip yazmalı ve onunla işimiz bitince gayri ihtiyari yani istemsiz hareket gibi onu geri-kazanım kutusuna atmalı ve takip etmeliyiz..
Niye mi? Çünkü; tüm bunları yapmazsak, bir gün o sevgili dünyamızı ve hayatlarımızı geri- kazanmak için bir şeyler yapabilmek için çok geç olacak. Geç kalmamamız dileğiyle…
Rengin Serdaroğlu
22 Mart 2006
|
